Existissen diferentes escales de dificultat entà descríuer es itineraris d’esquí de montanha, cadua damb avantatges e inconvenients. Era escala Blanchère descriu globaument era dificultat, mès ei fòrça subjectiva. Era Traynard ei plan mès objectiva, acotant ben cada nivèu de dificultat, mès li manque informacion des parts non esquiables der itinerari (crestes, correders, grimpades...).

 

Ei ua classificacion basada en nivèu tecnic de besonh der esquiador-alpinista. Entà que resulte efectiva cau hèr ua bona avaloracion des capacitats de cadun des membres deth grop, er equipament de que se dispause e es condicions fisiques actuaus.

ME – Miei esquiador (Pendents moderades e amples, se requerís pòga experiéncia)

BE – Bon esquiador (Esquiadors capaci de mòir-se en terrens redusits, en pendents inferiors a 30º).

MBE – Molt bon esquiador (Itinerari de nauta dificultat, damb pendents d’enquia 40º e pendents obligades e expausades).

Quan ena valoracion der itinerari s’includís ua A se hè referéncia a que son de besonh abilitats d’alpinista entà superar seccions sense esquís, a on pòt èster de besonh er usatge de crampons, piolet e còrda e de tecniques d’assegurament e progression.

MEA – Miei esquiador-alpinista.

BEA – Bon esquiador-alpinista.

MBEA – Molt bon esquiador-alpinista.

 

 

Acòte era penent e era configuracion deth terren. Ei especiaument utila entà valorar era dificultat deth descens.

S1 – Terrens planèrs o minimament inclinadi. Pistes o camins.

S2 – Terrens pòc inclinadi, de facil maniobrabilitat.

S3 – Penents moderades, inferiors a 35º, damb amplitud entà virar.

S4 – Penent superiora a 35-40º o en terren estret e obligat, damb dificultats entà virar (correders, henedures, cornisses)

S5 – Penents molt fòrtes, superiores as 45º, fòrça obligades e damb gran exposicion.

S6 – Inclinacion superiora as 50º, damb penents fòrça dificiles qu’exigissen tecniques especifiques. Esquí extrem.